خلوت نوشته ها

X

خلوت نوشته ها

با یار آشنا ... سخن آشنا... خوش است


	ترجمه... "شيرکو بي‌کس" شاعر معاصر کرد و اهل سليمانيه عراق است. سالها پيش به لطف دوست بزرگوارم "کامل نجاري" عزيز(که البته ديرزماني است راه مفارقت و بي نشاني پيش گرفته) با اشعارش آشنا شدم و چند قطعه کوتاه از او را به زبان کردي حفظ کردم و چون نوشتن اين اشعار با رسم‌الخط کوردي براي من ممکن نبود؛ از اين رو خلوت نوشته زير تلاشي است هرچند ناموفق، براي ترجمه يکي از قطعات شيرکو بي‌کس. البته اميدوارم بي‌ادبي من از سوي آن شاعر بزرگوار بخشوده شود و از اين راه يادي از يار غار ديرينه‌ام (کامل عزيز) شده باشد... "براي يک کولي" آسمانت زير پاست سر به پايين بيانداز و گردنت را کج کن. براي ‍[يافتن] ستاره و آسمان و خدا، چشم مگردان. آنرا که يک وجب خاک نيست [براي زيستن] خدا و ستاره و آسمانش... کجاست؟ \|+\| نوشته شده توسط مهدی ملت در یکشنبه بیست و یکم تیر 1388 \|


	مسافر اين غزل را سال ۷۸ در جوار اما رضا نوشتم. چندي پيش دوباره توفيق زيارت حضرتش نصيبم شد. با ياد تمام لحظه‌هاي خوش ديدارش... اگر چه در ته قلبش اميد ماندن داشت دم غروب مسافر خيال رفتن داشت کنار پنجره مي رفت و باز بر مي گشت هنوز خط نگاهش هواي ديدن داشت بر آن کلاه طلايي ، بر آن دو دست بلند دوباره مثل کبوتر سر پريدن داشت چقدر زود گذشتند لحظه‌هاي قشنگ چه حرفها که مسافر براي گفتن داشت سر نياز به قفل ضريح مي سائيد به لب ترانه پيوند آه و آهن داشت... ***** گذشت وقت غروب و زمان رفتن بود هنوز گرچه مسافر هواي ماندن داشت** \|+\| نوشته شده توسط مهدی ملت در دوشنبه چهارم خرداد 1388 \|


	از روزهاي بي تو ... روزهاي بي تو بودن را ميشمارم چونان که لحظه‌هاي آدميان را ساعت و يا آنسان که گمشدگان جزيره بي نشان - بر درختان خطي مي کشيدند هر خط نشان يک روز- روزهاي بي تو بودن را با خطي بر پيشاني ميشمارم . \|+\| نوشته شده توسط مهدی ملت در شنبه بیست و ششم بهمن 1387 \|


	نازنین من... اين خلوت نوشته را سالها پيش در شهر خوي، نوشتم. به ياد ياران نازنينم و پاتوق صميمانه ما در کافه آيلار که ناگهان چه زود گذشت... -سوختن را تو تجربه مي‌کني و ساختن را من . نازنين زنّار بسته‌ام - با سپيد جامه که مي‌پوشي- غم را از من، تو مي‌بري و از تو زندگي باختن را من. -بشکوه باد و سرافراز رقص انديشه‌هاي آبي تو - هنگام را که بوسه بر لبانم مي‌زني و مرا به نفرين سزا - لحظه را که ملحدانه در تابوت مي‌فشارمت در انبوه پيکر سوخته‌ات. مرا خلسه لحظه‌هاي خوابي تو. \|+\| نوشته شده توسط مهدی ملت در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 \|